Que está a pasar?

     Comezo este blog para poñer as cousas claras, para intentar que certas ideas preconcebidas sobre o que ten ou poder facer unha muller se teñen neste século XXI que nos promete máis do que nos está a dar en realidade. Quizais noutras épocas estaba moito máis definidio o que se entendía por ser home ou muller, o cal non sempre é algo positivo,xa que queda en mans dalgún iluminado marcar os límitas da nosa liberdade, pero polo menos tiñas un principio, un comezo, un punto de partida que ou ben podías acatar e someterte as regras imperantes, ou pola contra podías dedicar a túa vida a modificalo, a tentar que as cousas foran diferentes. Por suposto os primeiros pasos sempre se producen dentro dunha mesma, pero hoxe en día, que é o que está a pasar?

     A pregunta é directa porque así deben de ser as cousas que máis importan. Vexo que situación das mulleres que me rodean non é en moitos casos algo escollido libremente, baseándose nunha conciencia libre, senón que se ven sometidas a eses roles que cada vez menos aportan, só polo medo a dicir que queren algo diferente, quizais non saiban aínda o que, pero saben que o seu día a día non é delas. Senten que ten que haber algo máis, que o seu sitio ten que estar noutro lado, pero non preguntan, non se moven, non buscan... e o tempo pasa, e cada vez un pouco máis cansas, deciden ceder e deixarse estar.

     Algo está a fallar e está a producir milleiros de vidas baleiras. A información está aí, as asociacións e agrupacións tamén. Todo está para que sexa utilizado e que dea luz a esta escuridade, pero moitas non saben achegarse a estes recursos, manteñen os ollos pechados, permitindo que se silencien as súas voces, consentindo que se repitan patróns de conducta que as marxina. Algunhas non saben que son vítimas deste sistema. Hai que falar máis alto para que nos escoiten as que queremos cambiar as cousas, e que despois decidan, pero antes que estean informadas, están no seu dereito.